Zuhal Olcay Şarkıları

Yine deli yangınlar oldu bugün akşama doğru gökyüzünün sensiz sessiz haykırışları son sevgi sözcükleri, son fısıltılar yine birşeyler aldı gitti ayrılık hüz...

Sen benim çaresizliğimsin yalnızlığım bugünüm yarınım sen benim hüzünlerimsin yalnızlığım tek bilebildiğim sen benim vazgeçilmezimsin senin olmamı istedin ...

Bin yıl yaşasam yine sana doyamam sana gönlümü verdim nazlı güzel seni almazsam gözlerim açık gider bana ellerini ver hayat seni sevince güzel yoluna adad...

Sevsende ne güzel olurdu hep seninle paylaşmak tüm özgürlükleri seninleyken yaşamak dopdolu günlere hep seninle başlamak yarınlarla, dünlerle sonsuzluğu yaşa ...

çünkü ayrılık da sevdaya dahil, çünkü ayrılanlar hala sevgili. ayışığına batmış karabiber ağaçları, gümüş tozu gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar. yaseminler ...

Kalbini dağlayan yangın yavaş yavaş küle döner ne kadar sevmiştim seni ölürdüm öl dediğin yerde gözlerimden pınar gibi akıp giden yaşlar nerde en değerli hatı...

Ayrılmam istersen hiç yanından çağırsan gelirim çok uzaklardan eskiden korkardım yalnızlıktan korkmam artık sen varsın zaman durdu sanki beklerken seni ben bir...

Istemem ziyaret etme kalbimi bir daha... anladım sen çok büyüksün sana göre değilim bir boy eksik bir beden küçük ben sana göre değilim benim aklım kıt deliyim...

Gerisi senin olsun bir baska alem seni benden alirsa bir baskasina olur a asik olursan sanma ki senden senin ugruna verdiklerimden geriye bir sey isterim ...

Yasarken de olunur soyletmen beni aglatman beni aynalar aynalar yuzumde hep cizgiler icimde hep ezgiler ucup gitti seneler eyletmen beni soyletmen be...

Nasil oldu anlamadim tanistik birdenbire nedenini sorma bosyere seni kucaklamak geldi icimden kendimi tutamadim iste geldim yanina inanmazdim sevgiye gul...

Dolaştım dağ tepe oradadır diye sus duymasın söyleme sakın yıllar boyu hiç unutamadım dostum sırdaşım söyle ona dönsün bana unutup geçmişi dönelim eski günlere ...

Dumanı bol günler (2) geceleri bekler söz olur azalır dertler şermin beklemekte kim gelecekse zor kaybolmuş bir hayatsa bu akan boş kalmış bir öykü geç kalm...

Mektupları yaktım uçuştu beyaz küller işte ben o şarkıyı henüz yazmadım ne koltuğa oturdum ne duvara tutundum ne hıçkırdım ağladım boğum boğum yutkundum sevgis...

Bir gün belki yine, çoğaltıp ellerimi çoğaltıp gözlerimi, çoğaltıp yüreğimi gelirim geri yeni bir şarkıyla inerim şehrin üzerine unutup eski hüzünlerimi sevinç...